Gorakh's Blog...

  म बदलिने बानी बाट आजित छु! तताउदा बाफ बन्छ, चिस्याउदा कठ्याङ्ग्रीदो कवाफ, कुहाएर , आसवित हुदा सराफ, छ यसको आफ्नै बुझीनसक्नु रवाफ अनि यसका रुप छन नाजवाफ! भन्छ विश्व परिवर्तीत छ, एका बिहानै सित छ, दिउसो गर्मी सङ्ग मित छ, बेलुका सितल गित छ, राती यसकै जित छ! अचम्म छ,  नबुझेर यो मन थचाम्म छ! आफैले बनाएको उसलाई... मस्तिष्कले जन्माएको, बिबिध भर्सनका नामदिदै अन्माएको, तहतहमा टल्काएको, थरी थरी सुचनाले सल्काएको पहलकदमीहरुका बिच, मानब प्रयासलाई छचल्काएको! यसैको पछी आज.... विश्व कुदित छ, मानव थकित छ, प्रविधी जडित छ, मस्तिष्क कम्पित छ! उ सङ्गै प्रतिस्पर्धी त एउटा सानो चिप छ लाग्छ पछार्दै छ, कान निमोठेर थचार्दै छ! यसरी  मानव मन किन दिग्भ्रमित छ? चाहेको हो कस्को लागि, बनाईयो यो कस्को लागि, लाग्छ उर्जावान मानब थकित छ हेर्न मात्रै आखा पुलकित छ, मन रसले रसित  छ, मस्तिष्क डोपामाईनले ग्रसित छ, सृजनाका फुलहरु, स्वच्छ तृष्णासोधनका मुलहरु, अविस्कार गराउने भुलहरु, यि सबै हराए, लाग्छ  सबैले उसैलाई मनपराए... उसको नाम ए आई.... सुन्दा भैसीले कराए जस्तो ए आई...ए आई.... यसको करामत छ अनेक, ...

  मानिसलाई बिम्ब मन पर्छ  तर आफ्नै प्रतिबिम्बबाट भाग्छ! उ अर्काको सत्य सुन्न तयार छ आफ्नै सत्यलाई लुकाउछ! जान खोज्छ अनकन्टारमा छिपाउन खोज्छ पहाडमा, टल्काउन खोज हिमालमा, छोप्न खोज्छ खोचहरुमा, तर कसै गरे पनि  जिउदै मरे पनि रहिरहन्छ सोचहरुमा! सत्य लुकाउन हो जाने कहाँ? छोड्दैन एसले तिमी जाउ जहाँ , त्यसैले!... आफ्नै प्रतिबिम्बमा रमाउ, आफैलाई सिङ्गार, बिम्बमा क्षेणीक नरमाउ, आफ्नो ब्रह्मको स्टेरिङ समाउ, र चलाउ आफ्नै जिबनगाडी, दुनिया के भन्छ छाडी, आफ्नै रफ्तारमा, आफ्नै हतारमा, आफ्नै बर्सातमा, आफ्नै साथमा....✍️

मलाई दिक्क लाग्दैन भन्नु, समुन्द्रले सुक्खा छु भन्नु जस्तै लाग्छ, हावा चल्दैन भन्नु आकाशले, चन्द्रमाले रात अध्यारो छैन भन्नु जस्तै लाग्छ। म दिक्क हरुकै भिडमा दिक्कीएको छु, जहाँ हरेक अनुहारका मुस्कानभित्र लुकेका छन् हजारौं प्रश्न, जहाँ हरेक चुप्पीमा छन् असंख्य अनुत्तरित उत्तरहरू। बिहान एउटा दिक्कसँग ठोकिन्छु, जुन ओछ्यानबाट उठ्नासाथ मलाई नियाल्छ, अनि सानो सुस्केरा बनेर मनको कुनामा अडिन्छ। दिउँसो अर्को दिक्कसँग ठोकिन्छु, जुन भीडमा रमाइलो गरिरहेझैं देखिन्छ, तर भित्रभित्रै आफैसँग रिसाइरहेको हुन्छ। कतै चोईटिन्छु, दिक्किएर, कतै चोईटिन्छु ठोक्किएर, कतै आफैंसँग हारेको छु, कतै आफैंसँग जितेको नाटक गरिरहेको छु। म अरूको खुसीमै ठिक्क छु, तर त्यो खुसी उधारो जस्तै लाग्छ, जो फिर्ता पाइने आशामा दिन्छु, तर कहिल्यै फिर्ता आउँदैन। अरूलाई खुशी पार्न नसकेर दिक्क छु, तर अरूले मलाई खुशी पार्न सकेनन् भन्ने गुनासो छैन। किनभने खुसीको मापन गर्न सिकेको छैन मैले, खुसीमा पनि दिक्क देख्न थालेको छु मैले। तर दिक्क पनि आफैं खुसी छ, किनभने उसले आफ्नो काम गरिरहेको छ, मलाई अझ गहिराइमा पु¥याइरहेको छ, अनि म उसैको अस्तित्वमा ह...

मैले शृजना गरेको यो जिनिस नियम सङ्गत रुपमा गजल हो या हैन त्यो बिद्वान बर्गले सुझाउनुहोला, मैले गजलै ठानेर प्रस्तुत गरेको छुँ। गजल यस्तो छ।   बाघले घाँस किन खान्छ? अचम्ममा पर्छु, भैंसी खोज्दै गोठमा जान्छ अचम्ममा पर्छु, दात छैन थोते भाछ, हिन्न पनि सक्या छैन, मै राजा हु किन ठान्छ? अचम्ममा पर्छु! गोठको राजा भैंसी नै हो, बाघले स्विकार गर्न पर्थ्यो, कसले गोठमा राजा मान्छ? अचम्ममा पर्छु, बूढो हुदैन बाघ र स्याल तन्नेरी यो मान्दा बाघ गयो, भन्नेहरुको के जान्छ? अचम्ममा पर्छु, सबै कुरा सबै सङ्ग सधै हुन्न महोदय,यो थाहा छ, खानकै लागि ज्यान जान्छ, अचम्ममा पर्छु! मेरो आहराले मलाई झम्टिन आए के होला बाच्नकै लागि, दिमाग पनि काँ काँ जान्छ ? अचम्ममा पर्छु ! बिश्लेषण : यो गजललाई कसरी AI ले विश्लेषण गर्छ? होला भन्ने जिज्ञासा मेट्न मैले च्याट जिपीटी र भर्खरै ICT बिश्वबजारमा तहल्का मच्चाईरहेको डिपसिकलाई यो गजल को बिश्लेषण गर्न Promt लेखे, दुबैको विष्लेषण मैले यहाँ राखेको छु। कुन टुलले गरेको विश्लेषण ज्यादा सान्दर्भिक र सत्य छ ? ,, तुलना गर्ने जिम्मा पाठक बर्गहरुमा छोडेको छु! १.डि...

  बहकिएका दुईथोपा आशुहरु तप्प गाला मुसार्दै  ओठ सम्म पुगेपछी लाग्यो, बिछोड नुनिलो हुदोरहेछ! उनको नुनिलो याद अझै बाकी रहेछ  दुई खोपिल्टा भित्र! उनले छोडेको मुटु भित्रको एउटा कोठा रित्तिएर बोसो जमेको छ, पिडामा जमेको बोसोले पीडा दिन्छ, पीडा दिदा लाग्छ, उनको नमिठो पदचाप मुटुमा गडिएको रहेछ! उनी हुनुको आभासले मेरो जिउ जिङ्रीग हुन्छ, गुजबमका स-साना टाकुराहरुले जिउ सिउडी बनिरहदा, र एकतमासले टाउको भित्रको गिदिले उनलाई बिदाई गर भनेर आदेश दिएको छ, तर म बिदाईको तोपमा गोलाहरु भरेर मेसिन गन बर्साउन कसरी सकुला र खै? नसकी नसकी पनि सक्नुपर्छ  भन्छिन मेरी आमा, मेरीआमाको मधुर वाणी र तार्किक वचन  अनि निसर्त प्रेम अगाडी लहड र बचपन  मेरो अगाडी हिरो बनेर पल्टिएको छ, म निरीह चम्चा बनेर नाचीरहेको छु,  के चम्चा मा अब आईनाईजेसन्को गुन्जायस छैनर? ध्रुवीकरण को ध्रुबिकृत विश्वमा  काईयोमा त धुलो टासिन्छ म सङ्ग टासिने धुलो कोई भैदिए, म सङ्गालेर नपखाली  अङ्गालिदिने थिए! एक सम्झनाले बनाएको खाडडललाई अर्कै मायाले टाल्न एक प्रयास हुन सक्थ्यो, सार्थक हुनैपर्छ भन्ने त छैन, किनकी य...

  देशले बोलाएन.... हिजो सीप सिक्न बिदेश गएको साथीले भन्छ  देशले बोलाएन, बिदेशको सीप स्वदेशमा  विदेशको सपना स्वदेशमा, विदेशको लगानी स्वदेशमा, र उ सबै बिदेश स्वदेशमा ल्याउन चाहन्छ, तर उसलाई देशले बोलाएन! देशले उसलाई न त फेसबुकमा म्यासेज गर्यो, न त भाईबरमा हाई भन्यो, टिकटकमा टिकटिक त कहाँ हो कहाँ , कुनै पानाहरुमा, न कुनै दस्तावेजमा, देशले लेखेको छैन उसको नाम, र देश भन्छ,हामी विश्वब्यापीकरणको प्रभाबमा छौ, हामी श्रोत साधनको अभाबमा छौ, रिण काढेर भए पनि पेट भर्छौ, भोकै पादेर भए पनि ग्यास बेच्छौ, जानेहरु जाउ, जानेलाई रोक्छ कसैले, रोक्नु संविधानको खिलाफ छ। मलाई पनि जान मन लागे बरु त्यतै आउछु, नेपालमा के नै राखेको छ र? बस्ने व्यवस्था गरिराख्नु म देश हु, बिदेशिन्छु! धेरै भए, देश बिदेशियो भन्नेछन, र मलाई स्वदेश फिर्तिको नाममा मेरो सम्बोधन पक्कै नहुने, संविधान सम्मत मानिने केही दस्तावेज कोरिनेछन, र दस्तावेजको रसस्वादनमा  एकहुल सरकारहरु बद्लिनेछन! म देश झन बिदेशिने छु! सरकारहरु स्वदेशिनेछन, विदेशी रिण स्वदेशिने छ तर देश बिदेशिने छ.. केही पछी देश विदेश हुनेछ ए देश भए पनि विदेश भए प...