Gorakh's Blog...

 कविता  शिर्षक:  धन्न तिमी छौ… सुनियो यसरी, बोल्ने फुर्सद भएन, बुनियो यसरी, पोल्ने फुर्सद भएन। सबै मनका कुरा तिमीले खोल्यौ, जानियो यसरी, खोल्ने फुर्सद भएन। तिम्रै लेखाइ पढेर बुझेँ, तिम्रै आँखाले देखेको हेरेर बुझेँ, तिम्रा नाङ्गा नाचहरू, बाङ्ग्याइएका हरेक बातहरू, सबैबाट नबोली लिँदै सिकेँ शिक्षा, गरें निर्मम समीक्षा। तत्पश्चात— तिम्रै कपडा ओढेर, तिम्रै कुटोले गोडेर, तिम्रै बाटोमै मोडेर, तिमीले देखाएका कर्तुतहरू, छर्लङ्ग भएका कुन्तरहरू, तिमीभन्दा टाढै, तिमी आफैले सार्वजनिक गरेका गल्तीहरू, आज मेरा लागि पाठ बने। मैले सिक्नका लागि गल्ती गर्न परेन, तिम्रै जस्तो बेइज्जतीले मर्न परेन। धन्न तिमी छौ, र पो मैले सिकेँ— धन्न तिमी छौ, र पो…

  म बदलिने बानी बाट आजित छु! तताउदा बाफ बन्छ, चिस्याउदा कठ्याङ्ग्रीदो कवाफ, कुहाएर , आसवित हुदा सराफ, छ यसको आफ्नै बुझीनसक्नु रवाफ अनि यसका रुप छन नाजवाफ! भन्छ विश्व परिवर्तीत छ, एका बिहानै सित छ, दिउसो गर्मी सङ्ग मित छ, बेलुका सितल गित छ, राती यसकै जित छ! अचम्म छ,  नबुझेर यो मन थचाम्म छ! आफैले बनाएको उसलाई... मस्तिष्कले जन्माएको, बिबिध भर्सनका नामदिदै अन्माएको, तहतहमा टल्काएको, थरी थरी सुचनाले सल्काएको पहलकदमीहरुका बिच, मानब प्रयासलाई छचल्काएको! यसैको पछी आज.... विश्व कुदित छ, मानव थकित छ, प्रविधी जडित छ, मस्तिष्क कम्पित छ! उ सङ्गै प्रतिस्पर्धी त एउटा सानो चिप छ लाग्छ पछार्दै छ, कान निमोठेर थचार्दै छ! यसरी  मानव मन किन दिग्भ्रमित छ? चाहेको हो कस्को लागि, बनाईयो यो कस्को लागि, लाग्छ उर्जावान मानब थकित छ हेर्न मात्रै आखा पुलकित छ, मन रसले रसित  छ, मस्तिष्क डोपामाईनले ग्रसित छ, सृजनाका फुलहरु, स्वच्छ तृष्णासोधनका मुलहरु, अविस्कार गराउने भुलहरु, यि सबै हराए, लाग्छ  सबैले उसैलाई मनपराए... उसको नाम ए आई.... सुन्दा भैसीले कराए जस्तो ए आई...ए आई.... यसको करामत छ अनेक, ...

  मानिसलाई बिम्ब मन पर्छ  तर आफ्नै प्रतिबिम्बबाट भाग्छ! उ अर्काको सत्य सुन्न तयार छ आफ्नै सत्यलाई लुकाउछ! जान खोज्छ अनकन्टारमा छिपाउन खोज्छ पहाडमा, टल्काउन खोज हिमालमा, छोप्न खोज्छ खोचहरुमा, तर कसै गरे पनि  जिउदै मरे पनि रहिरहन्छ सोचहरुमा! सत्य लुकाउन हो जाने कहाँ? छोड्दैन एसले तिमी जाउ जहाँ , त्यसैले!... आफ्नै प्रतिबिम्बमा रमाउ, आफैलाई सिङ्गार, बिम्बमा क्षेणीक नरमाउ, आफ्नो ब्रह्मको स्टेरिङ समाउ, र चलाउ आफ्नै जिबनगाडी, दुनिया के भन्छ छाडी, आफ्नै रफ्तारमा, आफ्नै हतारमा, आफ्नै बर्सातमा, आफ्नै साथमा....✍️