म पोखिन चाहने मान्छे हु, म मेरा भावहरु अभिब्यक्त गर्न चाहन्छू, म सबैलाई लतपत्याउन चाहान्छू, म सवैलाई सकारात्मकता र सृजनशिलताले लतपत्याउन सकुँ। म मादल हुन चाहन्छू, म फगत आवाज निकाल्ने भाले र पोथी ताल मात्रै हैन, भत्किएका, मक्किएका र बेताल भएका जिबनहरुको ताल बन्न सकु, र आफ्नो खरी झर्ने बेला सम्म बेसुर जिन्दगीमा ताल भर्न सकुँ। म संगित हुन चाहन्छुँ ! जिन्दगीको आरोह र अबरोह मा बज्ने गित मात्रै हैन, म ति खाल्डोहरु, घाउहरु, र नभरिएका खाली ठाउहरुमा गुन्जन सकुँ अरुले मेरो बाणी सुन्दा गित र संगित भन्दा पनि माथि अबिराम शान्ती महशुस गर्न सकुन म चाहान्छू, म मेरो लागि त गुन्जिन्छू नै... ति सबै आवश्यकताहरुको लागि पनि गुन्जन सकुँ.... जो साँचिकै भुमरीहरुमा घुमिरहेका छन, बचाउ बचाउ भन्दै एउटा लयको कर्कस ध्वनी र चिच्याहट सुनाईरहेका छन् । म तिनीहरुको गित बन्न सकुँ र म सुन्नुपर्नेका कानमा गुन्जन सकुँ। म ईच्छा बन्न चाहन्छू! हो म ईच्छा बन्न चाहन्छू। म त्यस्तो ईच्छा बन्न सकुँ........... जुन पुरा हुनै पर्नेको मात्रै पुरा होस... पुर...
म नलेखिएको कहानी त हैन, न नबसेको चौतारी नै, न हु म सम्झनाको सहयात्री न कसैको दौतरी नै, तर टक्क अडिएर हजुरले, एक नजर मेरो मनको आखिझ्यालमा लगाउनु भयो भने, मैले सितलता प्राप्त गर्नेछु, सम्भवतः हजुरको अतृप्त भाव भर्न अझै लाखौ कोसिस गर्नेछु!! -गोरख बहादुर धामी